มีประโยคเป้นแสนเป็นล้านที่อธิบายความรักด้วยถ้อยคำหลายหลากมากมายที่จะหาทางแปลความหมายของคำว่ารัก แต่ใครกันที่เข้าใจความหมายนั้นจริงๆ บางคนปากพูดว่ารัก รัก รัก ยังกับเป้นเรื่องปรกติของเค้า บางคนก็ไม่กล้าจะพูดแม้ซักครั้ง

รักคือการให้ ดูเหมือนจะเป็นคำที่ดีที่สุด แต่คนที่ทำได้ตามที่พูดจริงๆมีกี่คนกัน ผมเชื่อว่า หลายคนที่บอกแบบนี้ก็พยายามที่จะทำแล้ว แล้วกี่คนละที่เวลาเห็นคนที่ตัวเองรัก อยู่ใกล้ๆแต่ไม่สามารถเอื้อม เวลานั้นน้ำตาของคุณที่บอกว่า รักคือการให้ มันเป็นยังไง น้ำตาของคุณบอกอะไรกันแน่ ธรรมชาติสร้างเรามายังไงกัน ทางออกของความรักคืออะไร? สัตว์ที่เลือกคู่ไม่ได้โดนตัวอื่นมาแย่ง มันเศร้าไหม? มันเสียใจไหม รู้สึกว่าไม่นานมันก็เจอตัวอื่นแล้วจับคู่ใหม่ง่ายๆ

แต่นกกระเรียน พอหลังมีคู่แล้วจะไม่เคยเปลี่ยนคู่อีกเลยจนวันตาย

แล้วคน...ถูกสร้างให้เข้าใจความรักว่าอะไร

คนที่เข้าใจความรักที่สุดก้คือ..คนที่มีความรักแท้จริงนั้นเอง^^

เขียนอะไรหว่า55??

แซ่กๆๆๆ แกรก!! เบอร์ 15 15 15 เอ ไหนเบอร15ละเนี่ย......

กลับไปราวๆครึ่งวัน วันนี้ตื่นมาก็เงียบเหงาจังเลยเนอะ พรุ่งนี้เปิดเทอมแล้วหลังจากที่ไม่ได้เปิดมานานมากๆเหมือนไม่คุ้นเลยยังไงชอบกล พรุ่งนี้ก็ต้องเริ่มเรียนภาษาอังกฤษ แล้วสินะ เฮ้อ ไม่มีใครอยู่บ้านทำอะไรดีไม่มีใครออนเอมให้คุยอีก เบื่อๆเหงาๆจังเลยอะชีวิต
วันนี้เองเลยได้โอกาสครั้งนึงในชีวิตที่ไม่ได้ทำมานานคือ ไปทำบุญดีกว่า พรุ่งนี้จะเป็นการเริ่มชีวิตใหม่อีกครั้งแล้ว ก็เลยออกจากบ้านไป ไหว้พระพรหมตอนบ่าย ร้อนมากๆแดดแรงสุด แทบจะฆ่ากันให้ตายเลย
หลังจากไหว้เสร็จก็เลยเดินไปที่วัดปทุมซะหน่อยนะ ไม่เคยไปไหว้พระในนั้นเลย(อยู่มาแถบจะ 23 ปี)ก้เลยเดินเข้าไป วันอาทิตยเงียบสงบ สดชื่นดีจังเลย เป็นความรู้สึกที่ไม่เคยมีมานานมากๆเพราะว่าปรกติจะฟุ้งซ่านเวลาเจอที่เงียบๆ นั่งสมาธิไม่ได้เพราะคิดแต่อะไรวุ่นวายจนสติแตก   แต่วันนี้มันสงบจังเลย อาจจะเพราะวันนี้เราตั้งใจที่จะมานี่เอง ก็เลยเข้าไปไหว้พระซะหน่อย เป้นการไหว้พระที่สติมั่นคงไม่ฟุ้งซ่านที่สุดในชีวิตเลยก็ว่าได้นะเนี่ย แหม นานๆที
อ๊ะคนมาก่อนเข้ากำลังเสี่ยงเซียมซี......
ลองซักทีละกัน เพราะปรกติจะไม่ชอบเสี่ยงเซียมซีเนื่องจากไม่เคยได้ใบที่ดีเลย ก็เลยเอานะ ได้ใบไม่ดีเหมือนเดิมก็ไม่เป็นไรลองดู

แซ่กๆๆๆๆๆๆ แกรก!~  อืม 15 เบอร 15 ไหนหว่าเบอร 15เดินไปหากระดาษเบอร์ 15 โอะเหลือ1ใบ เหลือใบเดียวจริงๆ เลยหยิบมาอ่าน...ถึงจะเป็นเรื่องงมงายไร้สาระ วิทยาศาตร์พิสูจน์ไม่ได้ แต่บางครั้งกำลังใจเป็นสิ่งสำคัญเหลือเกินจริงๆ เอาละสู้เพื่อวันต่อไปได้ละวิน

                                                        เซียมซีใบที่ 15

                           ที่สิบห้าผาสุกไม่ทุกข์จิตจะทำกิจแสนสมอารมณ์หมาย 
                           ผลจะงามหนักหนาพาทีทาย ถ้าค้าขายยอดดีมีกำไร
                           แม้นถามบุตรสุดที่รักประจักษ์ชัด เป้นความสัตย์ชายตรง
                           อย่าสงสัย ถามหาคู่ตจะได้ชมสมดังใจ แม้นถามไถ่ลาภหนา
                           ก็ว่าดี เรื่องเจ็บไข้หายวันกรัชั้นชิด ไม่มีผิดไข่กบประสบศรี
                           จะเร็ววันพลันฟื้นคืนชีวี ถามลูกหนี้ยากประสบได้พบพาน
                           โชควิไลใบนี้ที่สิบห้า ไม่เลือกว่าหญิงชายบรรยายสาร
                           ว่าเลิศล้วนควรคิดจิตชื่นบาน เกษมศานต์โดยไวใบดี เอย

ทำไมปีนี้ถึงเดือดร้อน เพราะเป็นปีสุดท้ายที่จะได้ถ่ายงานบอลน่ะสิ แค่นั้นหละ(แล้วก็อีกนิดหน่อย)แต่ว่า เข้าใจว่าต้องมีการไว้อาลัย เรื่องนี้ก็ปฎิบัติตามสมควร จึงได้มีการเลื่อน งานบอลไปเมษา ยอมรับได้ครับยังยอมรับได้ แต่ว่า เมษาจะมีงานบอลจริงๆรึ บอกแค่ว่าเลื่อน แล้วจะมีจริงๆรึชาวจุฬาโดนปิดหูปิดตาหรือเปล่า? งานบอลเป็นแค่งานเล็กๆ ที่มีหลีดไม่กี่คนซ้อมแถบตายไม่หลับไม่นอน แปลโค้ดแปลอักษรกันพร้อมหน้าพร้อมหน้า คัดเลือกตัวแทน ฝ่ายจัดการประสานงานและอีกนับ10ฝ่าย นี่คืองานเล็กๆ?งานที่สามารถลืมไปได้ทุกเมื่อที่ต้องการ? นี่คือสิ่งที่พวกเค้าทำให้จุฬา และสิ่งที่จุฬาทำให้พวกเค้าคือเมษานี้....

แน่นอนก็แค่คนเคยอยู่จุฬาคนนึง ไม่มีสิทธิไม่มีเสียงไม่มีอำนาจ แต่รับไม่ได้กับการปล่อยให้งานบอลกลายเป็นงานกีฬาที่ยิ่งแย่ที่สุดประจำปีด้วยความง่ายที่เหมือนไม่คิดจะแก้ไข ก็แค่ได้ยินแค่ข่าวลือๆๆๆข่าวลือทั้งนั้นว่า เมษานี้จะเป็นงานบอลที่ แย่ ที่สุด ด้วยความโง่ของคนเขียนจึงไม่รุ้ว่าการเลื่อนงานออกไปเมษาเนี่ยงานระยะเวลาประมาณ 24 ชั่วโมงเนี่ย มันยากมากเลยเหรอที่จะคงประเพณีนี้ไว้ ประเพณี?ให้เป้นงานบอลประเพณีหรืองานเตะลูกบอลกันแน่?หรือ เมษานี้จะมีงานบอลออกมาสภาพไหน เมษานี้ก็จะรู้เองว่าจริงๆแล้ว คน คิด ได้ แค่ เนี่ย หรือ เปล่า? ไม่งั้นก็อยากได้คำชี้แจงเสียหน่อยว่า งาน1วันเลื่อนไป มีปัญหาอะไรถึงจัดเหมือนเดิมไม่ได้ อะไรไม่ได้จริงก็เอาออกสิ แค่นั้นพอ คงมีคนคิดว่าก็คนเขียนเสียหายเลยเดือดร้อน ก็ใช่อยู่ แต่ถ้าไม่คิดถึงคนเขียน คิดถึงคนอื่นบ้าง พวกเค้าเหนื่อยกว่าคนเขียนเยอะ แต่สิ่งที่ได้รับคือการบอกว่า ปีนี้ไม่ต้องทำแล้วนะ....ทั้งๆที่อีกไม่กี่วันก็จะลงสนามแล้ว อย่างน้อยบอกว่า เมษาลุยกันใหม่ก้ยังดี

เดียวเมษานี้ก็รู้เอง งานบอล ประ เพ ณี จะ เป็นยังไง คิดว่าถ้าชาวจุฬาธรรมศาสตร์ไม่เห็นความสำคัญของงานนี้เลย ไม่เห็นความหมายของคนที่เหนื่อยเพื่อมัน งานบอลครั้งนี้ คง แย่ ที่สุดในประวัติศาสตร์สะท้อนคุณภาพของคนไทยได้ดีเหมือนงานเลยทีเดียวว่า ความรับผิดชอบของคน มีมากน้อยแค่ไหน

แล้วเงินงบประมาณงานบอลไปไหน? ฝากธนาคารออมสินของใคร? เอามาแบ่งบ้างได้ไหมถ้าจะไม่ใช้ เก็บไว้ใช้ปีหน้า? ง่ายงั้นเลยเหรอ? ขอมาเก้บธนาคารผมได้ไหมเดียวปีหน้าถอนมาให้

ก็แค่ความคิดโง่ๆของคนเขียนที่ฟังแต่เรื่องข่าวลือที่ออกมาแย่ๆและแย่ลงไปเรื่อยๆ มีเศษหนึ่งของความหวังว่าจะได้เห้นงานบอลในสภาพเดิมในเดือนเมษา แต่คาดว่า ปีนี้งานบอลล่ม!!!ไม่ใช่เลื่อน!!!เพระคนมันคิด!!!ได้แค่นี้แหละ คนเขียนเองก้คิดได้แค่นี้แหละ งานบอลอาจจะไม่มีค่าสำหรับใคร แต่ก็มีค่าสำหรับใครเช่นกัน

เมษายนนี้ 2551 เดียวก็รู้ที่เขียนมั่วไปมั่วมาข้างบนจะออกมาตรงยังกับใบ้หวยแค่ไหนถ้าชาวจุฬาธรรมศาตร์ไม่มีใครสนใจที่จะกู้มันขึ้นมา งานบอลประเพณีปีนี้ก็ล่มไปแล้วนั่นหละ

มีความหวังเล็กน้อยเท่าแสงหิ้งห้อยว่า ที่เขียนไปนี่มั่วมาทั้งนั้น หวังว่าคนเขียนจะแม่งบ้า โง่ พูดไรไม่รู้จริงด้วยละกัน สาธุ

ปล. ไอ้ป้ายงานบอลจะแปะไว้ทำไม เชียรรวม เชียรสแตน เอาออกซะที เห็นแล้วรู้สึกเสียใจ!!!

ปล2 ก็แค่คนเคยอยู่จุฬาคนนึงเขียนมั่วไปมั่วมาแค่นั้นแหละ55

อยากบอกให้โลกรู้คับ ไม่มีอะไร55  น่ารัก นิสัยดีคับ มันก็ปรกติสำหรับผู้หญิงนะคับ

แต่ไม่นานมานี้ผมเพิ่งรู้ว่าเธอเจ๋งอะคับ!!!แบบว่าทั้งเจ๋งทั้งเก่งเลยคับไม่รุ้จะว่ายังไงอย่างน้อยก้อยากให้เธอรู้ว่ามีผู้ชายชื่นชมเธอจากใจจริงจริงๆนะเนี่ยยยยยยยยยยย!!!!!โอย คอยดูเถอะเราจะเก่ง+จะเจ๋งเหมือนเธอ คอยดูจิ

เนื่องจากผมเป็นคนเกลียดโทรศัพทจึงไม่ค่อยชอบโทร ดังนั้น น้านนานทีจะโทรหาใครซักที ยกเว้นธุระ อันนี้โทรได้ แล้วบางทีโทรศัพทไม่มีคนรับ มันก้เป้นเรื่องที่เป็นไปได้ในธรรมชาติ แล้วอีกหลายๆที โทรศัพทก็ไม่มีคนรับ ก็ยังเป็นเรื่องปรกติได้เหมือนกัน แต่บางทีก็เอะใจขึ้นมาหลายครั้งว่า เราทำอะไรผิดหรือเปล่า เค้าไม่พอใจไม่สบายใจหรือเปล่า อีกฝ่ายสบายดีหรือเปล่าเป็นอะไรไหม และหลายๆครั้งมันก็จบลงด้วยดีคือมีคนมารับสาย...แต่บางครั้ง...การโทรอีกหนก็ไม่มีคนรับเหมือนเดิมในวันที่น่าจะมีคนรับ ตอนนี้เหมือนจะทำให้หัวแตกกับที่เสียให้ได้ว่า เกิดอะไรขึ้น?????คำถามวิ่งเต็มหัว เราทำอะไรผิดไปใช่ไหม และบางครั้งกับบางคนก็ทำให้เราแถบน้ำตาไหลได้เลยทีเดียวเมื่อ...ไม่ว่าจะโทรกี่ครั้ง..โทรศัพทนั้นจะไม่มีคนรับสาย ทั้งๆที่จริงๆแล้วอาจจะไม่มีอะไรเลยก็ได้...หรืออาจจะมีอะไรมากมายก็ได้ แต่อย่างน้อยก็รับหน่อยรับแล้วด่าว่าใส่ก็ยังรู้สึกดีกว่า ไม่รับ! เครียดมากๆT T

edit- และบางครั้งมันก็ไม่มีอะไรเลย แค่คิดมากเอง55

ชีวิตในมหาลัย 5 ปี จบมาก็ค่อนข้างมั่นใจว่าน่าจะมีความสามารถในระดับนึงในการออกแบบให้ได้มาตราฐาน แต่จนวันนึงมีคนมาจ้างออกแบบ ชุดนักแข่งรถ เราก็ออกแบบใช้ความรู้ความสามารถตามที่ได้เรียนมาแต่ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า งานที่เค้าจ้างนั้นเป็นการเอางานเราไปประกวดเพื่อให้เข้ารอบมีโอกาสไปต่างประเทศเพื่อดูแข่งรถ โดยผู้จัดเป็นรายการช่องวิทยุ ช่องวิทยุกับการประกวดออกแบบโดยคนที่สนใจเป็นแค่คนฟังวิทยุและสนใจจะไปดูแข่งรถ ไม่ใช่รายการประกวดออกแบบเสื้อนักแข่งโดยบริษัทแข่งรถหรือเกี่ยวข้องกับการออกแบบแต่อย่างใด แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ แบบของผมแพ้ และไม่แม้แต่จะเข้ารอบ หมายความว่า นี่เราออกแบบห่วยมากขนาดที่คนสามัญชนทั่วไปไม่ว่าจะสายอาชีพใดก็ยังออกแบบได้ดีกว่า(เพราะไม่เข้ารอบเลยด้วยซ้ำ) เป็นเหตุการณ์ที่ทำให้เสียเซลฟได้สุดยอดมากๆ เหมือนที่เรียนมา 5ปีไม่มีความหมายเลย เหอๆ ก็เลยพยายามจะมองหาแบบที่เข้ารอบ ก็ไม่มีให้ดู ไม่มีการเปิดเผย โอโห้ หมดเลยจบสายตรงออกแบบมา เจอแบบนี้ทีเดียวรู้เลยว่าตัวเอง"ห่วย"ขนาดไหนเลยนะนี่T T

หรือว่าทุกคนที่ส่งประกวดไปเป็นนักออกแบบทั้งหมด โอ้โน้ว

หลังจากที่ไปประชุมงานบ้านเพื่อนพี่น้องเสร็จก็เลยได้เวลาหาสถานที่กินสินะ ก็มีคนบอกว่า ยามาโกย่าอร่อยนะลองดู ก็เลยได้โอกาสไปลอง ร้แล้วว่าจานนึงราคานรกแตกแหกโค้งไป180บาท ทำใจไว้แล้วแต่อยากจะลองหวังว่าจะไม่เน่าเหมือนร้านที่ไปกินก่อนหน้า ราคา180เหมือนกันแต่ไม่อร่อยซักนิด คราวนี้ให้โอกาสอีกทีเลยลองซะ

ผลออกมาว่า สุดยอดดดดดดดดมาก รสเข้มข้นได้ใจ ซัดจนหมดทุกคน แล้วบางคนไม่ทราบราคาก็อิ่มสุขปนเศร้ากันไปนะคับ 55 ไว้จะกลับไปลองอีกจานนะ

จากนั้นก็มาถึงวันนี้ไปลอง moss burger สั่ง เบอรเกอร์หมุราคา 69 บาท
อ้ากกกกกกกกกกกอร่อยเหลือเกินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน~~!!
CREDIT:ผู้รู้ชวนทาน น้องฮาร์ต CUphotoclub ประธานสุดหล่อของเราคับ

หลายวันที่แล้วท่านแม่เอาดวงชะตาผมไปให้หมอดูทำนาย หมอดูท่านบอกว่าจะเจอปัญหาดังนี้(เรื่องดีไม่พูดถึงละกัน เพราะก็โอเคอะ)

ลูกคุณจะมีปัญหาเรื่องท้อง และตา  แม่กลับมาผมก็นั่งปวดท้องเพราะกระเพาะอักเสบเนื่องจากไม่ได้กินข้าวอยู่ และวันต่อมาก็เจ็บตาเพราะไปเที่ยว 555

และจะมีกรรมเข้ามาในปีนี้ทำให้เพื่อนๆของคุณและคนที่คุณรักจะพลอยรังเกียจคุณด้วยปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างไม่ตั้งใจและหลีกเลี่ยงไม่ได้ โอยนี่โดนไป3เรื่องแล้ว แล้วก็กำลังจะเจอเรื่องที่4 ทำไมหมอดูดูตรงแบบนี้ละจะทำยังไงดีละเนี่ยเหอๆ

ถ่ายภาพก็นานพอสมควรทีเดียว ไม่ว่าจะถ่ายครั้งไหนก็มีแต่คนพึงพอใจ ชอบ เราก็ไม่ทราบได้ว่า ภาพเหล่านั้นมันสวยจริงหรือว่าเป็นเพียงคำชมที่มาจากมารยาท ด้วยความมั่นใจที่สั่งสมมานานหลายปีจึงอยากลองผันตัวไปเป็นช่างภาพประจำหลีดจุฬา ซึ่งเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้ค้นพบว่า ตัวตนของเรามิได้เก่งกาจหรือดีแค่ไหนเลย เพราะเค้าปฎิเสธงานไป  เป็นครั้งแรกที่เข้าใจว่า ความผิดหวังกับเสียเซลฟสุดจนหมดความมั่นใจนั้นเป็นยังไง แต่ก็ไม่ทราบเลยว่าสเหตุที่เค้าไม่เอานั้นเป็นเพราะอะไรกันแน่ อาจจะเพราะเราโชวงานได้ไม่ดี หรือ ถ่ายไม่สวยฝีมือไม่ถึงแต่อย่างไร  รู้แต่ ปีหน้า จะต้องแก้ตัวให้ได้เลยยยยย>////<ปีหน้าไม่ได้ก็ปีหน้าของปีหน้ามันต้องได้ซักปีสิน่า เฮ้อ เศร้า

 จากการที่พวกเราเป็นช่างภาพมีภาพมากมายในคอมพิวเตอร์คงไม่ดีแน่ๆถ้ามันจะโดนไวรัสทำลายเอาหรือมาซ่อนตัวมากับคอมหรือตั้มไดรฟแล้วแพร่สู่คอมเรา แน่นอนว่ามันคงแพร่สู่ส่วนของการเก็บไฟลภาพเราได้ด้วยแน่นอนทีเดียว ถ้าเราไรทไฟลภาพเหล่านั่นลงhard copy มันก็คงเหมือนเป้นพาหะไวรัสไปตลอดกาลเลยทีเดียว

ดังนั้นแล้ว เราควรกำจัดไวรัสให้หมดใช่ไหม จะทำยังไงถ้าโดนไวรัสตัวใหม่ๆเข้ามาแล้วanti virusก็ไม่สามารถฆ่าได้ หรือตรวจไม่พบเช่น พวกที่ทำให้เราเข้าตั้มไดรฟไม่ได้ ต้องคลิกขวาเท่านั้น หรือตัวใหม่ล่าสุดคือ ทำให้เราเข้าฮาดดิสไม่ได้ต้องคลิกขวาเข้าเช่นกัน มันคงน่าหงุดหงิดทีเดียว หรือที่โดนตะกี้ก้คือมีคำว่าhack by godzilla ในทุกๆหน้าของอินเตอร์เนต ทำยังไงดี

SYSTEM RESTORE เป็นโปรแกรมที่มากับวินโดว์สมัยใหม่ทุกตัว มันคือการย้อนเวลาคอมกลับสู่จุดเชคพ๊อยในวันนั้นๆที่คอมเซตหรือเราตั้งไว้ อะไรก็มที่มีการเปลี่ยนแปลง หรือ มีข้อมูลจากภายนอกมาลง จะถูกย้อนกลับทั้งหมดยกเว้นเราจะโยนcopyมันไปไว้ที่อื่นก่อน

การทำงานนี้จะย้อนทั้งหมดทำให้อะไรแปลกปลอมที่เข้ามาหายไปสิ้น สิ้นจริงๆและงานที่เราทำไว้ก็หายด้วยเช่นกันยกเว้นมีการเซฟหรือเปลี่ยนแปลงแต่ในเคืร่องเท่านั้นอาจจะยังอยู่ปรกติ

มันเลยเหมือนดาบ2คมเราจึงควรระวังด้วย
1ทำอะไรเอาไว้บ้าง จำให้ได้ แบคอัพไว้ก่อน
2และความผิดพลาดของคอมเราเกิดขึ้นเมื่อใดต้องร้ให้แน่ๆ
3คอมที่นานๆใช้ทีเชคพ็อยสำหรับย้อนกลับจะห่างกันหลายวันมาก หมายถึงการย้อนกลับระยะไกลเลยทีเดียว
4ไวรัสบางตัวอาจจะไม่ตายกับการทำเช่นนี้(ซึ่งยังไม่เคยเจอ)มันเลยมีการยกเลิกการrestoreให้ด้วยหลังทำเสร็จจึงไม่ต้องกลัวว่าจะหายไปเลย

จะหามันได้ที่ไหนไอ้ตัวเนี้ย
start menu-->program-->accessories--->system tools--->system restore

ขอให้สนุกกับการถ่ายภาพและรอยยิ้มครับ

ปัจจุบันนี้เรามีการซื้อขายเลนสกันตลอดเวลา ไม่ว่าจะเป้นเลนสต่างค่าย เลนสใช้แล้ว เลนสทำตก เลนสซื้อมาไม่ถูกใจ เลนสต่างๆนาๆมากมาย แล้วเราจะรู้ได้ไงว่าเลนสที่เรากำลังจะซื้อนั้น เราดูดีแล้ว หรือเลนสนั้นอยุ๋ในสภาพตามที่กล่าวอ้าง จากประสบการณตรงของการเลือกเลนส มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่เราจะเชคทุกอย่างพร้อมกันในเวลาสั้นๆ อย่างน้อยขอให้คำนึงดังนี้

1 เอากล้องเราติดไปด้วยทุกครั้งที่ลองเลนส เพราะกล้องแต่ละตัวมีลักษณะเฉพาะไม่เหมือนกันอาจจะส่งผลให้งานออกมาผิดแปลกไป ในบางกรณี เราจะรู้ว่ามีบางอย่างเปลีย่นไปหรือไม่ถูกต้อง และการลองถ่ายด้วยกล้องของเรานั้นเป็นการวัดระดับที่ดีที่สุดเลยทีเดียว

2 ดูสภาพภายนอกเลนส ถึงแม้จะเก็บมาดียังไง สภาพภายนอกบ่งบอกถึงประวัติมันเสมอ ถ้ามีรอยยาวแสดงว่ามีการถูไถ ถ้ามีรอยบิ่น แสดงว่ากระแทกอย่างแรง ถ้ามีรอยลอก นั่นจะเป็นรอยที่ปลอดภัยที่สุดเพราะลอยลอกมันเกิดเองได้ จากที่ลองมแม้จะไม่โดนอะไรเลย

3 ระบบการหมุนเลนส เลนสมือ2 ลองซูมให้สุดแล้วเงยกล้องดูถ้ามันไหล ลงมาเอง มันคงไม่ดีแน่ๆ ลองเชคว่ามันเป็นมาจากค่ายนั้นเลยหรือไม่ หากไม่ ขอให้รู้ว่ามันโดนหมุนจนหลวมแล้วละ

4 อันนี้โดนมากับตัวจนต้องมาเขียนเนี่ยแหละเหตุผลหลัก คือ แก้วเลนส ทุกคนคงไม่อยากได้เลนสที่สิ่งมีชีวิตแปลกปลอมปะปนมากับเลนสคุณหรอกครับ ขอให้อย่าลืมเอาไฟฉายแรงสูงไปด้วย อาจจะใช้ไฟledก็ได้ เพราะในสภาพแสงทั่วไปไม่สามารถเชคได้ว่าเลนสนั้นเป้นฝ้าหรือไม่ยกเว้นจะเป้นพวกซิกม่า พวกนั้นขึ้นกันชัดเจนไปเลย แต่เลนสค่ายดังจะไม่ค่อยเห็น ถ้าไม่เอาไฟฉายส่องย้อนจะไม่เห็นเลยว่ามันมีเลนสชิ้นใดเป้นฝ้าหรือไม่ เน้นว่าต้องไม่ลืมไฟฉายและส่องย้อนเฉียงๆนะครับไม่ใช่ตรงใส่ตาอันนั้นตาบอดได้ โฟกัสตาที่ชิ้นเลนสแต่ละตัวไปเรื่อยๆ ไล่ดูตามขอบ ถ้าเป็นฝ้ามันจะรู้เองเลยว่า เฮ้ยฝ้าขึ้นถ้าเป็นราจะมีปลาดาวมาแปะในชิ้นเลนส ขอให้ลองก่อนเลยครับเพราะแสงทั่วไปมองไม่เห้นเลย อย่างที่ผมโดน ผมคิดว่าคนขายผมเองก็ไม่ได้คิดจะโกงหรอกนะแต่ว่า ผมมองแล้วมองอีกก็ไม่มีไรเลย จนกลับมาบ้านเอาไฟฉายส่องย้อนเท่านั้นเองขึ้นมาหมดเลยทั้งฝ้าทั้งรา มันน่าเศร้ามาครับจากความสุขมากมายกลายเป้นความเซ็งอย่างที่ไม่รู้จะโวยวายให้ใครฟังเพราะเราพลาดเองนั้นแหละ เงินทองหาไม่ง่ายนะครับ ขอให้เชคเลนสอย่างละเอียดนะครับก่อนซื้อ แล้วก็ลองถ่ายดูเลยครับจะได้รู้ๆกัน

เสียดายตัง 8000 จังเลยครับผม T T

น้องรหัสทำตุ๊งติ้งหายเป็นตุ้งติ้งที่ไม่มีขาย ร้านไหนก็ไม่มีแต่ เรามีอีกอัน(ตอนขอ ขอมา2อัน) กลับบ้านมา คุ้ยๆ เอะก็วางไว้ตรงนี้นิหว่า หาไม่เจอวุ้ย ด้วยความมั่นใจว่า เรามีอยู่ในบ้านและวางไว้เลยนั่งทำงานไปพลางจิตใจว้าวุ่นจนต้องมาหาต่อ คุ้ยจนห้องกระจาย ก็หาเจ้าตุ้งติ้งน้อยๆนี่ไม่ได้ ด้วยความเจ็บใจและไม่อยากทำให้น้องผิดหวังเลย หาๆๆๆ จนแม่เจ้า มันตี4แล้ว เวลาไวกว่าปรอท ไม่ไหวละ นอนดีกว่า ...

วันรุ่งขึ้นไปเรียน เลิกครึ่งวัน กลับมาว่าจะทำงาน ตุ้งติ้งเจ้ากรรมในใจก็กระตุ้นให้ทำไม่ได้ต้องหา หา หา หา และหาก็หาไม่เจอ ด้วยความบ้าอะไรบางอย่างเลยออกจากบ้านไปใหม่ไปลุยถึง อาคารกลางของ มหาลัย  อบจ. เพื่อจะไปขอใหม่มันเลยไม่หงไม่หาแล้ว ฝ่ายนั้น(นิสิต)ก็บอกว่าให้ไปขอฝ่ายอาจารยในห้องข้างใน เอาละเว้ยเฮ้ยชักเรื่องไปกันใหญ่ แต่มาถึงตรงนี้แล้วกะอีแค่ตุ้งติ้งอันเดียวกูต้องหามาให้ได้สิวะ เลยลุยเข้าไปถึงฝ่ายอาจารย์ จนโดนซัก (เพราะผุ้ชายที่ไหนมาหาตุ้งติ้งผู้หญิง)ก็เลยเล่าถึงความบ้าส่วนตัวและเหตุผลเรื่อง*******ไป เค้าเลยให้ไปหาอจารยอีกคนที่ดูแลเรื่องนั้น (อะไรกันเนี่ย) ก้เลยโดนซักต่อ เอาละเว้ยตายเป็นตาย วันนี้ไม่ได้ไม่กลับ....ก็จนที่สุดแล้วก็เลยได้มาจนได้ (ดีใจมากๆๆๆๆ)แล้วเลยได้เอาไปให้น้องได้ซะที(น้องรหัส)

ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าแค่ตุ้งติ้งอันเดียวจะไปไกลได้ขนาดนี้ นี่แหละความบ้าของคนๆนึง แต่ก่อนหมดวันนี้ก็ต้องพบกับเรื่องสุดชอค.....เอานะก็คิดแล้ว่วามันต้องประมาณนี้แหละนะ 55

นี่ก็เป้นเรื่องบ้าๆของผู้ชายธรรมดากับตุ้งติ้งอันน้อยแสนวุ่น 55

       ชีวิตคนเราควรอยู่ด้วยความพอเพียง อยู่อย่างสบายๆง่ายๆไม่ฝุ้งเฝ้อฟู่ฟ่า ปัจจุบันพวกเราใชชีวิตกันอย่างสุขสบาย มีรถยนต์มีแอร์มีคอมพิวเตอร์มีbit(55 ใครไม่มีบ้าง)บางครั้งเราก็รู้สึกว่าชีวิตเรามันยังต้องการอีกอีก อีก อีก และมากขึ้นไปอีก ซึ่งไม่รู้ว่าจุดจบอยู่ตรงไหนหรือเมื่อไรจะพอ

       โปรเจคstudio designปี5 งานที่ได้รับคือ ออกแบบชุมชนแออัด  ด้วยเหตุนี้ผมจึงมีโอกาสได้ไปสัมผัสสังคมอีกมุมหนึ่ง เป็นสังคมปานกลาง ใช้ชีวิตอยู่ด้วยการฟันฝ่าและต่อสู้ ชีวิตที่ในมุมนึงดูเลอะเทอะไม่มีระเบียบ ไม่มีความสะดวกไม่มีอะไรที่ชีวิตเราๆรับได้เลย แต่ตอนที่ได้เข้าไปสู่พื้นที่นี้แล้วสิ่งหนึ่งที่ผมสังเกตคือ ความสงบบางอย่าง

ความสงบของวิถีชีวิตในช่วงพักผ่อน และความครื้นเครงของชีวิตในเวลาว่าง มันไม่ใช่บ้านใครบ้านมันไม่ใช่การแก่งแย่งชิงดี มันคือเวลาของการหยุดพัก ในแบบที่พวกเราหลายๆคนไม่เคยได้เจอหรืออาจจะอยู่ไม่ได้ แน่นอนว่ามีความน่ากลัวความอบายมุขอันตรายอยู่ในสังคมนี้ แต่คิดว่าหากไม่เสนอตัวเข้าไปหาอันตราย อันตรายก็ไม่ค่อยจะอยากมายุ่งเท่าไรนัก(ยกเว้นขโมย) ห้องๆหนึงที่ไม่ใหญ่นัก พอจะซุกหัวนอน เวลาว่างบ่ายๆก็ออกมาจากห้องมานั่งคุยกันบ้าง เล่นเกมส วิ่งไล่จับกันบ้าง ไม่ต้องหรูหรา แต่มีความสุขในแบบฉบับวิถีชีวิตติดดินที่บินไปอยู่บนตึก

ผมรู้สึกว่าในบางครั้ง ก้น่าจะลองมาใช้ชีวิตแบบนี้บ้างก็อาจจะได้รู้จักชีวิตของรอบตัวและในตัวเรามากขึ้นอีก มันไม่ใช่ชีวิตที่สบาย แต่มันนอกเวลาทำงานผมรูสึกว่ามันเป้นชีวิตที่พอเพียงและสงบยิ่งนัก

เขียนไม่ค่อยรู้เรื่องบรรยายไม่ค่อยเก่ง เอาเป็นว่ารูปน่าจะพอช่วยได้

กล้อง....กว่าจะถ่ายเป็นยากแสนยาก

กล้องดิจิตอล  กว่าจะถ่ายไม่เป็นมันเป้นไปไม่ได้

กล้อง....คนถ่ายเรียกว่าช่างภาพ ช่างกล้อง ตากล้อง

กล้องดิจิตอล...คนถ่ายก็เรียกว่าช่างภาพ ช่างกล้อง ตากล้อง

ฟิลม...พื้นผิวมหัศจรรยที่สร้างสรรค์โลกใบนี้

ccd cmos censor  แผ่นสี่เหลี่ยมมหัศจรรยที่สร้างสรรค์จักรวาลนี้

กล้อง....คนใช้ได้คล่องนับว่าเป็นยอดฝีมือ

กล้องดิจิตอล...ใครๆก็เป็นยอดฝีมือได้ในเร็ววัน

เลนส.....ถ่ายไม่ดีภาพก็ไม่สวย

เลนสสีขาวๆยาวๆใหญ่...ถ่ายยังไงก็สวยได้

กล้อง อยู่ข้ามกาลเวลาเดินทางมาพร้อมกับมนุษย์

กล้องดิจิตอล...ซักวันมันก็พัง

ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร จะดิจิตอลหรือไม่ มันให้โอกาสให้คนเราได้สร้างสรรค์และสื่อสารกันด้วยภาษาที่ทั้งจักรวาลเข้าใจได้ แต่ยิ่งข้างหน้าการถ่ายภาพก็ยิ่งง่ายขึ้นจนsense of picture มันเริ่มหายไป ดังนั้นใครที่สนใจในการถ่ายที่แท้จริงลองกัลบไปสัมผัสฟิลมดูซะ แล้วจะพบกับความรู้สึกอีกมุมนึงที่ไม่เคยได้เจอในดิจิตอล